آخرین خبرها

سیاست وزارت بهداشت در قبال پرستاران و ماماها / تقابل یا تفاهم این یادداشت با رویکرد ارزشی تجربی نویسنده به نگارش درآمده است

به گزارش نبض خبر:در محیط پر تلاطم امروزی، سازمان های پیشرو بیشترین ارم نیروزایی و تاثیرگذاری خود را بر مهمترین منبع سازمانی یعنی نیروی انسانی متمرکز می نمایند تا بتوانند در سایه تیزهوشی ،مهارت، خلاقیت و نوآوری و یادگیرنده بودن بتوانند سازمان خود را نه تنها نجات داده بلکه مسیر توسعه و شکوفایی را طی نمایند.
وزارت بهداشت نیز از این قاعده مستثنی نیست بلکه به علت ماهیت خدمات ارائه شده، نیروی انسانی با وزن بیشتری نسبت به سایر منابع حائز اهمیت است. چرا که در بسیاری از موقعیت ها ادراک و مهارت های تشخیصی انسانی می تواند بهتر از هر نوع دستگاهی پاسخگو باشد. بررسی سوابق سیاست های وزارت بهداشت و درمان ایران در قبال گروه پرستاری و مامایی در دهه اخیر با فراز و نشیب های زیادی توام بوده است.
به دنبال نارضایتی فراوان در سطح جامعه از کیفیت ارائه خدمات،وزارت در جهت ارتقا خدمات اقدام به اجرای طرح حاکمیت خدمات بالینی نمود اما عدم وجود سیاست گذاران سیستمی نگر باعث گردید هریک از واحدهای وزارتخانه به دنبال ارائه راهکار برای اصلاح کیفیت خود باشد به طوری که طرح های دیگری مانند بیمارستان های دوستدار ایمنی و بیمارستان دوستدار مادر و کودک،…. وارد جریان اجرایی گردیدند اما این طرح ها با تغییر وزیر بهداشت به علت عدم اولویت، به دست فراموشی سپرده شد و طرح دیگری با نام اعتباربخشی بیمارستان ها بدون سنجیدن جوانب کامل طرح و عدم اجرای پایلوت به صورت اجباری آغاز شد که خود یکی از عوامل بهم ریختگی مراکز درمانی و سر در گمی مدیریت ها شد متاسفانه سیاست های اشتباه وزارت بهداشت در پایه ریزی این طرح و عدم اجازه به مراکز در خصوص انتخاب شرکت های مشاوره مدیریتی باعث شد بار دیگر اجرای طرح ها در مراکز به دست پرسنل آچارفرانسه بیمارستانی یعنی پرستاران و ماماها سپرده شود. افرادی که سالها در زمینه اصول مراقبت های سلامتی و درمانی آموزش دیده و تجربه کسب کرده بودند به ناگاه وارد عرصه سیاست گذاری گردیدند به طوری که مجبور شدند اقدام به امور تخصصی مانند تدوین برنامه استراتژیک، برنامه عملیاتی، برنامه عملیاتی، خطمشی گذاری و مستندسازی نمایند.هرچند در ظاهر زیبای این طرح همه مسئولین و مدیران واحدها و گروههای پزشکی درگیر و پاسخگو بودند اما آنچه در عمل اتفاق افتاد تحمل این بار سنگین بر دوش پرستاران و ماماها بود و سایرین در کمال آرامش به دنبال بهره برداری از اوضاع بودند. تجهیز و توسعه بیمارستان ها به نرم افراز HIS باعث شد روز به روز پرستاران و ماماها از کارهای اصلی و تخصصی خود فاصله گرفته و به صورت یک پرسنل همه فن حریف در شیفت های خود درآمدند این در حالی بود که سایر کارکنان اداری و پشتیبانی مانند It و تاسیسات،… در شیفت های عصرو شب کمترین مسئولیت پاسخگویی را برعهده داشتند. هر چند در طول سالها برای بیماران و همراهان مشخص شده بود که مسئول قطع آب و برق ، خرابی کولر و شوفاژ، تلفن و سرویس های بهداشتی، کمبود پتو و بالش …. پرستاران و ماماها هستند. در این میان متضرر اصلی بیماران بودند، هرچند وجدان بیدار پرستاران و ماماها مانع از این می شد که اقدام به کم کاری نمایند ولی متاسفانه برخی از مدیران پرستاری بیمارستان ها به دلایل مختلف به سمت اجرای بی چون و چرای فرامین بدون هرگونه حمایت اثربخش از کارکنان خود پرداختند. با تغییر دولت و وزیر بهداشت طرح ملی تحول نظام سلامت با اشکالات در حوزه سیاست گذاری آغاز گردید بدون اینکه توجه ویژه ای به بزرگترین گروه شاغلین خود یعنی پرستاری داشته باشند با افزایش گرایش مردم به مراکز درمانی همراه با کمبود تجهیزات و امکانات و افزایش درخواست اقدامات القایی باعث خستگی و فرسودگی روزافزون کارکنان گردید و آنان را در خط مقدم توهین ها و کتک کارها قرار داد….. ادامه دارد
سیدمحمدمهدی باکی هاشمی دانشجوی دکتری مدیریت سیاستگذاری عمومی کارشناس پرستاری

 

Image result for ‫سیدمحمدمهدی باکی هاشمی‬‎

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید