اختصاصی نبض خبر: پارک شهر رشت که سالهاست بهعنوان یکی از فضاهای سبز اصلی و پناهگاهی آرام برای شهروندان شناخته میشود، این روزها میزبان نمایشگاه هایی با عنوان حمایت از مشاغل بومی و صنایع دستی است؛ اما شکل برگزاری این نمایشگاهها، بیش از آنکه مورد تحسین قرار گیرد، انتقاداتی جدی از سوی مردم و فعالان رسانهای به دنبال داشته است.
برگزاری نمایشگاه در فضای سبز؛ انتخابی اشتباه در جانمایی
با وجود آنکه برگزاری نمایشگاه صنایع دستی و سوغات با هدف حفظ میراث فرهنگی و حمایت از تولیدکنندگان گیلانی اقدامی قابل تقدیر است، اما مکانیابی آن در فضای سبز پارک شهر، با واکنش منفی شهروندان روبهرو شده است. غرفهها ناهماهنگ و داربستهای فلزی، در دل طبیعت و مسیر پیادهروی پارک نصب شدهاند و علاوه بر برهم زدن نظم بصری فضای عمومی، موجب اشغال مسیر عبور و مرور مردم و آسیب به فضای سبز شدهاند.
این در حالیست که شهرداری رشت از طریق سازمان «سیما، منظر و فضای سبز شهری» سالانه هزینههای هنگفتی برای زیباسازی و حفظ چهره شهر صرف میکند؛ اما با چنین تصمیماتی، زحمات این سازمان زیر سؤال میرود.
نقش مبهم شورای شهر و شهرداری در تصمیمگیریها
برگزاری نمایشگاههای عرضه محصولات در رشت، با محوریت سازمان ساماندهی مشاغل شهری شهرداری و تحت نظارت فرمانداری رشت و ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گیلان صورت میگیرد. با این حال، آنچه موجی از انتقاد را در میان فعالان محلی و شهروندان برانگیخته، حضور گسترده و پررنگ غرفهداران غیربومی از سایر استانهاست؛ موضوعی که نهتنها فلسفه حمایت از تولیدات بومی و مشاغل محلی را زیر سؤال برده، بلکه مسئولیت مستقیم آن متوجه مجموعهای از نهادهای تصمیمگیر از جمله فرمانداری رشت، ادارهکل میراث فرهنگی، شهرداری و شورای اسلامی شهر رشت است.
سؤال مهمی که افکار عمومی مطرح میکند این است:
آیا هدف از این نمایشگاهها، حمایت از مشاغل بومی گیلان است؟ یا فراهم کردن بستری برای عرضه محصولات و فرهنگ استانهای دیگر؟
با وجود شعار حمایت از مشاغل بومی، در عمل بخشی از غرفهها به افرادی تعلق گرفته که نه گیلانیاند و نه تولیدکننده محلی.این موضوع هم تولیدکنندگان واقعی گیلانی را دلسرد کرده و هم باعث بیاعتمادی افکار عمومی نسبت به سیاست گذاری فرهنگی در شهر شده است.
شورای شهر رشت؛ سکوتی که بوی بی تفاوتی میدهد
در شرایطی که فضای پارک شهر به شکل آشکاری از مسیر اصلی خود خارج شده و نمایشگاههای موقت با ظاهری ناهماهنگ و چادرهای غیراستاندارد در دل فضای سبز برپا میشوند، شورای شهر رشت همچنان در سکوت مطلق به سر میبرد.
هیچگونه نظارتی، پیگیری شفاف یا حتی پرسش سادهای درباره ماهیت و شیوه برگزاری این نمایشگاهها از سوی اعضای شورا مطرح نشده است. آیا اعضای شورا از آسیبهای بصری و عملکرد غیرکارشناسی در جانمایی این رویدادها بیاطلاعاند؟ یا ترجیح میدهند چشمان خود را ببندند؟
شورایی که قرار بود ناظر سیاستهای شهری باشد، اکنون حتی در سادهترین امور نظارتی غایب است. برگزاری چنین رویدادهایی، آن هم در قلب فضای سبز شهری، نباید بدون پاسخگویی، نظارت یا بررسی دقیق انجام شود.
سؤال مهمتری که در این میان مطرح است این است که:
آیا پای منفعت طلبی و هماهنگی های پشت پرده در میان است؟
آیا سکوت شورا نتیجه ناتوانی در مدیریت است یا ترجیح به حفظ روابط خاص با برگزارکنندگان چنین برنامههایی؟
در هر صورت، ادامه این روند، جایگاه شورای اسلامی شهر را بهعنوان نماینده مردم و ناظر بر عملکرد شهرداری، بهشدت زیر سؤال میبرد.
