بیانیه کانون وکلای دادگستری گیلان در خصوص وضعیت بحرانی ناشی از شیوع ویروس کرونا

به گزارش نبض خبر، در بحران کرونا، سرمایه انسانی در بخش سلامت و درمان (پزشکاران، پرستاران و سایر کادر درمان) نشان داد که هم از توانمندی و هم آن اندازه از تعهد و فداکاری برخوردار است که برای تضمین سلامت و حیات هم‌وطنان خود، اِبایی از به‌خطر انداختن جان خود نداشته و ایثارگرانه در خط مقدم جنگ، آماده جان‌فشانی باشد. این شایستگان، شایستۀ بهترین درودها و سپاس‌ها هستند. کانون وکلای دادگستری گیلان به تأسی از سایر کانون‌های وکلا، آمادگی خود بر ارائه خدمات مشاوره و معاضدت حقوقی و نیز وکالت رایگان این عزیزان را در صورت نیاز تا یک سال آتی اعلام می‌دارد.

اما قدردانی از کادر سلامت و درمان، نباید ضعف نظام مدیریتی حاکم بر کشور را در مسئله کرونا تحت‌الشعاع قرار دهد. در راستای بیان حقوق حقۀ شهروندان، طرح پرسش‌ها و ابهامات آتی، ضروری به نظر می‌رسد :

1. چگونه و با چه منطقی قابل دفاع است که از یک سو، شهروندان را به حضور در منزل و عدم خروج از آن دعوت می‌کنیم و از سویی دیگر، ادارات و نهادهای عمومی را تعطیل نکرده و جان و سلامت کارکنان ادارات و نهادهای عمومی و خصوصی و مراجعه‌کنندگان را به مخاطره می‌افکنیم؟
2. اهمیت جان و سلامت شهروندان، مستلزم آن است که در مقابله با بحران کرونا، فرماندهی با شخص اول قوه مجریه باشد. ریاست محترم جمهور در وضعیت بحرانی موجود، چه کار مهم‌تری از فرماندهی بحران کرونا دارد که این مهم را به وزیر بهداشت تفویض کرده که مشخص نیست چه میزان قادر به همراه کردن دستگاه‌ها و نهادهای عمومی و دولتی با خود است. مکاتبه اخیر نامبرده با رییس جمهور در عدم انجام تعهدات وزارت صنعت، گویای واقعیت است.
3. با توجه به شیوع گسترده ویروس کرونا و تعطیلی بسیاری از کسب و کارها و ابتلاء بسیاری از شهروندانِ نابرخوردار، نظام بیمه و تأمین اجتماعی و سایر نهادهای حمایتی، چه اقدام یا اقداماتی در جهت مقابله با بحران اقتصادی و اجتماعی نموده یا در دست اجرا دارد؟
4. بی‌توجهی به توصیه مسئولان در خروج از منزل و سیل گسترده مسافرت بویژه به شهرهای شمالی در این ایام خطرناک، جدای از آنکه ضعف نظام آموزشی و فرهنگی کشور را نشان می‌دهد، آیا بیانگر ناتوانی نظام مدیریت در الزام و اجبار به عدم مسافرت در این شرایط بحرانی نیست؟ اتفاقا الزام و اجبار در این شرایط بحرانی برای مصالح مهم‌تر موجه می‌نماید که به‌رغم گسترده بودن قدرت نظام مدیریت در الزام و اجبار در حوزه‌های غیرضروری، در این مهم شاهد ناتوانی هستیم.
5. پیام‌های متعارضی که جامعه از نظام رسانه‌ای شاهد آن است، دلیل دیگری است بر تشتت و عدم یکپارچگی در مقابله با بحران. از یک سو وزارت بهداشت توصیه به عدم خروج از منزل دارد و از سوی دیگر شاهدیم که خبرنگار صدا و سیما، با رفتن به بازار و پوشش رسانه‌ای خرید شهروندان، رفتن به خارج از منزل را عادی، به‌هنجار و خوشایند جلوه می‌دهد.

در خاتمه یادآور می‌شود که به شهادت مقامات بهداشت جهانی، در ایرانِ درگیرِ مسئله «کرونا»، مشکلی از جهت سرمایه انسانی در مقابله با بحران وجود ندارد. مشکل، کمبود امکانات است. برآوردن امکانات و انجام سایر تعهدات حقوق بشری و شهروندی مستلزم وجود «به‌زمامداری» است که امید است «کرونا» همگان را متوجه این آسیب نموده و نظام مدیریتی را به اصلاح خود مجاب نماید.

هیأت مدیره کانون وکلای دادگستری گیلان